Wywiady
0 razy skomentowano

The Telegraph: Hozier | 11/14

Dodany przez | 24/12/2014
Informacje
 
 

Cokolwiek to jest, nie można tego nazwać popem – tak o swojej piosence mówi Andrew Hozier-Byrne, który dzięki niej odpalił swoją karierę w tym roku. Take Me to Church jest smutnym, bluesowym i zabarwionym gospel hymnem traktującym o wielbieniu czyjejś seksualności.

W swoim tekście ten młody Irlandczyk, występujący pod pseudonimem Hozier, wbija szpilę w organizacje religijne, atakując katolickie poczucie winy i doktrynę grzechu pierworodnego. Jako swoje inspiracje wymienia wiersz Fulke Greville`s , poety epoki elżbietańskiej, zatytułowany Chorus Sacerdotum oraz ateistyczne pisma Christophera Hitchensa. Kiedy dorasta się w Irlandii ciężko jest uciec przed wszechobecnym Kościołem, a wiele uczuć zawartych w moich piosenkach wywodzi się z poczucia frustracji, hipokryzji i politycznego tchórzostwa.

Teledysk utrzymany jest w konwencji czarno-białego filmu krótkometrażowego, przedstawiającego prześladowanie środowisk homoseksualnych w Rosji, który osiągnął już 29 milionów wyświetleń na YouTube. Take Me to Church stała się głównym utworem granym przez amerykańskie radia, a debiutancki album Hozier dotarł w zeszłym miesiącu na drugie miejsce amerykańskich list przebojów. Artysta gościł już w największych programach typu talk-show amerykańskiej telewizji, a podczas ostatniej trasy koncertowej ten mierzący 193 cm, chudy, zarośnięty i obsesyjny fan bluesa zapełniał kluby wpatrzonymi w niego młodymi dziewczynami. Gwiazda muzyki pop, Taylor Swift kilkakrotnie widywana była na jego koncertach, śpiewając za artystą słowa jego piosenek. Wciąż staram się to wszystko pojąć, mówi Hozier.

W wypłowiałym rogu hotelu Irving Plaza w Nowym Jorku, gdzie zagra dwa wyprzedane koncerty Hozier przyznaje, że czuje się tym wszystkim trochę przytłoczony. To była przyspieszona szkoła życia. Z natury jestem dość niezdarnym, patykowatym introwertykiem. Czuję, że moim obowiązkiem jest tworzyć muzykę. I nagle budzisz się w tym całym nonsensie. Właśnie wróciłem z VH1 a oni pytali mnie o moją fryzurę. Dotyka swojego wysoko związanego kucyka i mówi Najwidoczniej to jest męski kok.

Ale zamiast pogłębiać wątpliwe narzekania na cenę sławy, ten poważny 24-letni mężczyzna o łagodnym głosie z rozmysłem opowiada o tym, jak Internet wpływa w dzisiejszych czasach na samą naturę sławy. Obecnie gatunek ludzki jest zapatrzony w siebie. Wszystko skupia się wokół wyobrażenia własnego ja, ale nie tego prawdziwego tylko tego na pokaz. Media społecznościowe są reklamą dla powierzchownego ekstrawertycznego ja. Nie jestem fanem tzw. selfie i aktualizacji statusu opisującego przyziemne chwile mojego życia, które nie powinny nikogo interesować. Spędzanie czas nad dyskutowaniem o błahych codziennych doświadczeniach kogoś innego uważam za bardzo niepokojące i smutny.

Andrew Hozier-Byrne dość wcześnie został namaszczony by odnieść sukces. Dorastał w Wicklow Mountains i wiódł bardzo wiejski tryb życia, który opisuje jako rolnicza kwintesencja, jednak nie bez odrobiny przywilejów. Uczęszczał do St. Gerard`s, prywatnej szkoły w Bray, której podwalin należy szukać w teorii Marii Montessori, a której absolwentami były dzieci takich sław jak Chris de Burgh, Daniel Day-Lewis i czołowych irlandzkich promotorów Dennis Desmonda i Caroline Downey (która obecnie jest menedżerką Hoziera). Jego talent wokalny został oszlifowany podczas prób chóru i uwydatniony podczas bluesowych występów w licealnych konkursach młodych talentów, a w wieku 16 lat został on solistą poważanej chóralnej grupy Anuna. Ludzie postrzegali mnie jako wokalistę i po opuszczeniu szkoły mogłem pójść drogą telewizyjnych artystów estradowych. Ale chciałem komponować i wykonywać własną muzykę, nawet jeśli nie wiedziałem jeszcze co chcę przekazać i w jaki sposób to zrobić.

Zrezygnował ze studiów muzycznych w Trinity College w Dublinie, by w wieku 19 lat podpisać swój pierwszy kontrakt z wytwórnią Universal Ireland. Było kilku takich producentów, przy których nie czułem się komfortowo. W każdej formie współpracy coś zawsze ginie.Sskracanie własnych piosenek by wydobyć ich istotę jest wystarczająco trudne, nie mówiąc już o próbie spotkania się w pół grogi z czyjąś artystyczną wizją twoich piosenek.

Poczucie artystycznej nieskazitelności wywodzi się u Hoziera z życiowej obsesji na punkcie bluesa. Jego ojciec był perkusistą w dublińskim bluesowym zespole Free Booze, a ulubionym filmem młodego wokalisty był The Blues Brothers, który nieustannie odtwarzał. To doprowadziło mnie do chicagowskiego bluesa, potem dostałem obsesji na punkcie Delta bluesa – jeden człowiek ze swoją gitarą – i nagrań terenowych Lomaxa, które rozszerzały się na soul i jazz – podwaliny muzyki pop. W szczególności fascynują go mocne kobiece głosy, przywołując wpływy Niny Simone, Billie Holiday i Elli Fitzgerald, kiedy to sam głos był najważniejszy. Po prostu podążałem za głosem serca. Moje zainteresowania rozciągają się nawet na muzykę z początków XX wieku, np. vaudeville. Muzyka ta brzmiała bardzo surowo, kiedy ma się do dyspozycji tylko kilka mikrofonów, dzięki którym uzyskuje się wibrujący dźwięk sali. Jakaś część mnie pcha mnie w kierunku tej ponadczasowości.

Po latach prób na strychu w rodzinnym domu, wszystko ułożyło się w całość gdy usiadł przy pianinie i napisał Take Me to Church. To była pierwsza piosenka, w której udało mi się zmieścić wszystko, co chciałem powiedzieć. Piosenka znalazła się na debiutanckiej EP-ce, która znalazła się na pierwszym miejscu irlandzkiej listy iTunes w październiku 2013 roku. Od tamtego momentu wszytko potoczyło się błyskawicznie. Spełnienie marzeń – dużo i prędko.

Powierzchownie oceniając, Hozier mógłby być powiązany ze współczesnym gatunkiem wrażliwych kompozytorów i wokalistów, któremu przewodzi jego krajan Damien Rice, choć silne brzmienie jego zespołu i gra na bluesowej elektrycznej gitarze dodają mu bardzo charakterystycznego smaczku, a warstwa liryczna jego utworów jest głęboka, mroczna i bezkompromisowa. Jego album pełen jest piosenek traktujących o moralności, prześladowaniach i przetrwaniu. Odkrycie Toma Waitsa zmieniło wszystko. Myślę, że istnieje różnica między tworzeniem muzyki a pisaniem piosenek, a dla mnie słowa są sednem, tam znajduje się charakter piosenki i jej historia. Fascynuje mnie jak postrzegana jest piosenka z perspektywy czasu, migawki, czy fotografii czasów, w których żył kompozytor. Czy jest to piosenka z początków XX wieku opowiadająca o reglamentacji i kolejkach po żywność, czy to Justin Bieber śpiewający „baby, baby, baby” otrzymuje się wgląd w mentalność kulturową i wartości społeczne, nadzieje i obawy.

Następny singiel From Eden kontynuuje religijny temat podjęty w Take Me to Church, choć Hozier uznaje siebie za ateistę. From Eden jest opowieścią z perspektywy Diabła. Zawsze podobało mi się w bluesie to, że Diabeł jest chodzącą i mówiącą postacią. Twój stan ducha jest tak okropny, że nieomal czuje się jego obecność. Nie spędzam swojego czasu rozmyślając o Bogu, ale ciekawi mnie to, co mówią o nim ludzie, to w jaki sposób używany jest by ich kontrolować i zmieniać zasady w dziedzinie cielesności.

Mniemam, iż nie każdy aż tak zagłębia się w dzieła Hoziera. Pewien pastor zaproponował mi, bym zagrał Take Me to Church w więzieniu o zaostrzonym rygorze, jako część programu duchowej resocjalizacji i odnajdywaniu Boga. Ludzie słyszą to co chcą usłyszeć. I nie ma w tym nic złego.

Źródło: telegraph.co.uk / Hozier (fot. magazine.wimp.pl)


Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796
Dodaj komentarz jako pierwsza osoba!
 
Odpowiedz na komentarz
Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

 

    Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Pozostaw odpowiedź 
Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796