Rubryki
0 razy skomentowano

Kombinacja norweska

Dodany przez | 22/07/2014
Informacje
 
 

Norwegia stoi nieco na uboczu Europy. Kojarzona jest głównie z przepięknymi fiordami oraz klasycznymi sportami zimowymi. Jednak ten zaledwie pięciomilionowy kraj, czwarty na świecie pod względem PKB na mieszkańca, może zaoferować muzykę równie bogatą co jego obywatele.

Zacznijmy od komercyjnych faktów – reprezentanci Norwegii trzykrotnie wygrywali Konkurs Piosenki Eurowizji, co stawia ten kraj na równi m.in. z Danią. Ostatnie zwycięstwo odniósł pięć lat temu Alexander Rybak, bijąc przy okazji rekord ilości zdobytych punktów (wyprzedził poprzednich rekordzistów, zespół Lordi, o prawie 100 punktów). O ile można się sprzeczać co do jakości prezentowanej na tym konkursie muzyki (czasem forma bierze górę nad treścią, a show lub elementy prowokacyjne występu decydują o zwycięstwie), sam występ Rybaka był dość skromny. Artysta, uzbrojony jedynie w skrzypce, natychmiast potrafił przykuć uwagę tym, czym powinien, czyli muzyką. Nieco później odniósł sukces także w innych krajach skandynawskich oraz w Rosji i na Białorusi, gdzie się urodził.

Kolejnym muzykiem, który swego czasu zawojował Europę, jest Kurt Nilsen. Zwyciężył nie tylko norweskiego Idola, ale także pokonał laureatów tego konkursu z pozostałych krajów w specjalnym, światowym wydaniu show. Wszystkie jego dotychczasowe albumy święciły triumfy na norweskich listach przebojów, chociaż tylko pierwszy (z hitem She’s so high) znalazł się także w zagranicznych notowaniach. Osobiście, raczej nie interesuję się jego twórczością, ale kilka lat temu na fali popularności prezentowano w stacjach radiowych dość przyjemne dla ucha Push Push oraz Reality Kicks In.

Please enter the url to a YouTube video.

Jeśli ktoś pragnie wyjść poza nurt komercji, zdecydowanie polecam formację Röyksopp oraz duet Mona & Maria. Pierwszy zespół tworzy muzykę na pograniczu popu i eksperymentalnej elektroniki, zaś ich największy przebój to What else is there? . Muzykę Mony Andersen i Marii Knudsen krytycy określają mianem symfonicznego folkloru. Większość piosenek tego duetu wywołuje skojarzenia z latami sześćdziesiątymi albo starymi westernami. Ballada Babyflowers z pewnością nadawałaby się na ścieżkę dźwiękową do scen, w których bohater przemierza na koniu bezkresny Dziki Zachód, nie zwracając uwagi na leniwie płynący czas. Skrzypce i gitara, do których niekiedy dołącza cała orkiestra, stanowią zresztą główne instrumenty w muzyce Mony i Marii. Innymi, godnymi polecenia piosenkami są m.in. eklektyczne The Sun oraz Silent Summer.

Fanów country powinna zainteresować Ida Jenshus, zaś amatorom rockowych brzmień polecam zespół Madrugada oraz Idę Marię. U tej drugiej zdiagnozowano synestezję – artystka kojarzy dźwięki z kolorami, dlatego ucząc się gry na gitarze, tworzyła muzykę zestawiając ze sobą różne barwy. Jeśli preferujecie pop z nutą elektroniki, sięgnijcie po twórczość Mr. Little Jeans i niech nie zmyli was infantylny pseudonim artystki – jej głos jest porównywany do wokalu Lany del Rey.

Thom Hell, Ane Brun oraz Ingrid Olava tworzą nieco spokojniejszą muzykę, do której samodzielnie piszą piękne teksty. Pierwszy ma w swoim dorobku aż pięć albumów, zaś wśród jego piosenek na wyróżnienie zasługuje The Love We Thought We Had. Ane Brun jest weteranką norweskiej sceny muzycznej, z siedmioma albumami oraz kilkoma norweskimi Grammy na koncie. Ingrid Olava to moja ulubiona norweska artystka, której łagodny głos doskonale współgra z fortepianem i skrzypcami, które dominują w jej muzyce. Oprócz piosenek, które przyniosły jej rozgłos, jak Only Just Begun, The Queen czy Back To Love, warto poświęcić kilka chwil na przesłuchanie jej najnowszego albumu – Summer House, który wydaje się nieco lepszym kandydatem na komercyjny sukces. Artystka trochę eksperymentuje z elektroniką (tytułowe Summer House, Clap Hands), chociaż nadal pozostaje wierna klasycznym instrumentom.

Please enter the url to a YouTube video.

Na koniec wstyd nie wspomnieć o najpopularniejszym zespole w historii Norwegii. Bez A-ha trudno w ogóle rozprawiać o norweskiej muzyce. Panowie zawojowali w latach osiemdziesiątych światowe listy przebojów piosenką Take On Me, zaś komiksowy teledysk zdobył sześć nagród oraz dwie nominacje na MTV Video Music Awards. Utwór, którego refren spędza sen z powiek amatorom karaoke, znalazł się na szczytach notowań muzycznych w 36 krajach, zaś sprzedaż singla sięgnęła siedmiu milionów, dorównując tak kultowym piosenkom jak Can’t Buy Me Love The Beatles czy Oh, Pretty Woman Roya Orbisona. Jednak balon sławy w końcu pękł – po wydaniu piątego albumu, który nie odniósł komercyjnego sukcesu, zespół zawiesił swoją działalność w 1994 roku. Na szczęście A-ha powróciło na scenę sześć lat później, zaś w 2002 roku ukazał się mój ulubiony album – Lifelines. Historia nie zatoczyła koła, ale włączyła bieg wsteczny – każda kolejna płyta Mortena Harketa i spółki pięła się coraz wyżej na listach sprzedaży. Niestety, wszystko się kiedyś kończy i po międzynarodowej trasie koncertowej w 2010 roku A-ha przestało istnieć. Warto jednak sięgnąć po ich twórczość, a jest w czym wybierać, chociaż przez ostatnie 30 lat muzyka norweskiego zespołu niewiele się zmieniła. Panowie grali synth-pop, który przywołuje mocne skojarzenia z latami 90-tymi. Jest jednak coś magicznego w tej muzyce, która mimo to brzmi świeżo i ciekawie, niezależnie od tego, czy słuchamy refleksyjnego Cosy Prisons, energicznego Celice, pełnego niepokoju Analogue czy zabawnego Oranges On Appletree. Zespół, który sprzedał na świecie 50 milionów płyt, niewątpliwie zasługuje na to, aby znać jego muzykę przynajmniej pobieżnie.

Możliwe, że Norwegia jest mało charakterystycznym muzycznie krajem. Brak tu eksperymentów jak u Duńczyków, a kraj nie obfituje w setki młodych twórców przebojów jak ma to miejsce w Szwecji. Jednak Norwegia ma swój nieodparty urok – jej muzyka jest uniwersalna i nieco spokojniejsza niż muzyka sąsiadów, a jednak wciąż oryginalna i warta uwagi.


Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796
Dodaj komentarz jako pierwsza osoba!
 
Odpowiedz na komentarz
Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

 

    Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Pozostaw odpowiedź 
Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796

Deprecated: Function get_magic_quotes_gpc() is deprecated in /home/yarpen92/domains/sounduniverse.pl/public_html/wp-includes/formatting.php on line 4796